Kosmetologia

Mezoterapia igłowa, skąd się wzięła i na czym polega

Metoda, którą dziś kojarzymy z gabinetem kosmetologicznym, powstała w leczeniu dolegliwości bólowych. Do zastosowań estetycznych trafiła dopiero po kilkunastu latach.

Opublikowano 26 maja 2021 r. Ostatnia weryfikacja 16 sierpnia 2026 r.

Historia metody

Mezoterapia jako technika medyczna powstała w 1952 roku za sprawą francuskiego lekarza Michela Pistora. Podawał on punktowo leki w leczeniu chorób reumatycznych, neurologicznych i dolegliwości bólowych. Wtedy też po raz pierwszy wstrzyknął prokainę, lek znieczulający, w okolice uszu i zaobserwował poprawę słuchu. Część jego obserwacji była przypadkowa.

W 1964 roku Pistor rozszerzył technikę na problemy skórne i założył Francuskie Stowarzyszenie Mezoterapii. W 1987 roku Francuska Narodowa Akademia Medyczna uznała mezoterapię za specjalność medyczną. W kolejnych latach metodę zaczęto stosować w celach estetycznych. Pistora nazywa się dziś ojcem mezoterapii.

Wcześniejsze wykorzystanie igieł w medycynie bywa przywoływane jako tło historyczne: praktyki przypisywane Hipokratesowi w leczeniu bólu ramion oraz chińska akupunktura. Rozwój metody w dzisiejszej postaci wiąże się jednak dopiero z upowszechnieniem igieł wydrążonych, umożliwiających podanie substancji.

Na czym polega

Mezoterapia igłowa polega na podaniu w iniekcji kwasu hialuronowego oraz substancji odżywczych, takich jak witaminy, mikroelementy, aminokwasy i stymulatory, w głąb skóry. Stosuje się gotowe preparaty przeznaczone do konkretnych problemów. Substancje działają w skórze właściwej, czyli warstwie leżącej pod naskórkiem.

Przebicie bariery naskórkowej pozwala dostarczyć preparat bezpośrednio tam, gdzie ma działać. Preparaty stosowane na powierzchnię skóry pokonują tę barierę w ograniczonym stopniu, co wynika z jej budowy, a nie z jakości kosmetyku.

Zabieg wykonuje kosmetolog albo lekarz, zależnie od preparatu i wskazania.

Obszary zastosowania

Mezoterapię stosuje się w obrębie twarzy, skóry głowy oraz okolicy oczu. Przy twarzy celem jest poprawa nawilżenia, jędrności i kolorytu, a także praca nad bliznami i zmarszczkami. Przy skórze głowy metodę wykorzystuje się przy różnych typach łysienia i przerzedzenia włosów, wtedy zestaw substancji dobiera się indywidualnie, a na zmiany trzeba czekać nawet kilka miesięcy.

Skóra wokół oczu jest cienka i wymaga osobnego podejścia. Zabieg w tej okolicy trwa zwykle od 15 do 20 minut, wykonuje się go po znieczuleniu miejscowym i planuje w serii z odstępami dwu- do trzytygodniowymi. Przy wyraźnych workach pod oczami, zasinieniach albo opadających powiekach właściwsza bywa konsultacja lekarska, bo przyczyna może wymagać innego postępowania.

Szczegółowy przebieg zabiegu, przygotowanie i zalecenia po nim opisuje strona mezoterapii igłowej.

Przeciwwskazania

• ciąża i okres karmienia piersią,
• uczulenie na składnik preparatu oraz skłonność do reakcji alergicznych,
• cukrzyca, choroby nowotworowe i autoimmunologiczne,
• skłonność do bliznowców i zwłóknień,
• opryszczka, infekcje skóry lub stany zapalne w dniu zabiegu,
• przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych.

Lista nie jest wyczerpująca. Przeciwwskazania ocenia osoba prowadząca zabieg podczas kwalifikacji, na podstawie wywiadu i przyjmowanych leków.

Kiedy widać efekty

Czas zależy od celu zabiegu i obszaru. Zabiegi wykonuje się w serii, a liczba wizyt wynika ze stanu skóry i przyjętego celu. Przy niewielkich zmianach, na przykład przesuszeniu skóry po lecie, zmiana bywa zauważalna wcześniej. Przy skórze głowy potrzeba najwięcej cierpliwości, bo efekty pojawiają się najwolniej.

Utrzymanie rezultatu wymaga zabiegów podtrzymujących. Odpowiedź skóry jest indywidualna, więc odstępów ani liczby wizyt nie da się ustalić z góry dla wszystkich.

Poza mezoterapią igłową stosuje się także mezoterapię mikroigłową, w tym frakcyjną, oraz zabiegi bezigłowe. Osobną grupą są biostymulatory tkankowe i preparaty nawilżające typu booster, a także zabiegi oczyszczające: hydradermabrazja, mikrodermabrazja i peelingi.

O tym tekście

Tekst przygotował zespół NL Clinic. Opublikowany 26 maja 2021 r., zweryfikowany 16 sierpnia 2026 r.

Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji.