Poradnik pacjenta

Jak przygotować się do lipotransferu

Lipotransfer polega na pobraniu własnej tkanki tłuszczowej, jej oczyszczeniu i podaniu w inne miejsce. Przygotowanie wpływa na przebieg zabiegu i gojenia, dlatego zaczyna się kilka tygodni wcześniej.

Opublikowano 12 lipca 2020 r. Ostatnia weryfikacja 16 sierpnia 2026 r.

Czym jest lipotransfer

Lipotransfer, nazywany też przeszczepem tłuszczu, polega na przeniesieniu autologicznej, czyli własnej tkanki tłuszczowej z jednego obszaru ciała do innego. Tłuszcz jest najpierw pobierany metodą liposukcji, następnie oczyszczany i podawany w miejsce wymagające korekcji lub wypełnienia.

Zabieg stosuje się w celach estetycznych, między innymi przy wolumetrii twarzy i pracy z konturem ciała, oraz w rekonstrukcji, na przykład piersi po mastektomii. Ponieważ używa się własnej tkanki, nie ma ryzyka reakcji na obcy materiał, co nie znaczy, że zabieg jest wolny od ryzyka.

Ile przeszczepionego tłuszczu zostaje

To najważniejsza informacja przed decyzją. Część przeszczepionej tkanki wchłania się w pierwszych miesiącach, a stopień utrzymania objętości jest trudny do przewidzenia. W metaanalizie poświęconej przeszczepom w obrębie twarzy autorzy wskazują wysoki odsetek wchłaniania i nieprzewidywalną retencję jako główne ograniczenia metody (pozycja 2 w źródłach).

W przeglądzie systematycznym obejmującym 43 prace i 4577 pacjentów średnia ważona retencja objętości przeszczepów nieoczyszczanych metodami wzbogacania wyniosła około 42 procent przy średnim okresie obserwacji blisko 14 miesięcy. Powikłania wystąpiły u 2,27 procent pacjentów, najczęściej jako asymetria i nierówności skóry (pozycja 1 w źródłach).

Praktyczny wniosek: planując zabieg, trzeba liczyć się z tym, że efekt po roku będzie mniejszy niż zaraz po podaniu, a w części przypadków potrzebna jest korekta. Zakresu utrzymania objętości nie da się obiecać przed zabiegiem.

Kwalifikacja, kto może być kandydatem

Kwalifikacja obejmuje ogólny stan zdrowia. Choroby przewlekłe, takie jak cukrzyca, nadciśnienie czy zaburzenia krzepnięcia, mogą utrudniać przebieg zabiegu i gojenie. Znaczenie ma też styl życia: zrównoważona dieta i aktywność fizyczna sprzyjają rekonwalescencji.

Zabieg wymaga odpowiedniej ilości tkanki tłuszczowej do pobrania. Osoby bardzo szczupłe mogą nie mieć wystarczających rezerw, dlatego w części przypadków lekarz proponuje przybranie na wadze przed zabiegiem albo inną metodę.

Na wynik wpływa również stan skóry. Przy nadmiernej wiotkości albo licznych bliznach potrzebne bywa postępowanie etapowe. Wiek sam w sobie nie kwalifikuje ani nie wyklucza, jest natomiast jednym z czynników, które w piśmiennictwie wiąże się ze zmiennością retencji przeszczepu, obok palenia papierosów i miejsca pobrania tkanki.

Konsultacja i badania przed zabiegiem

Na konsultacji omawiamy cel zabiegu, historię medyczną, alergie, przyjmowane leki i wcześniejsze zabiegi. Lekarz przeprowadza badanie fizykalne, ocenia stan skóry i elastyczność tkanek oraz wskazuje obszary, z których zostanie pobrany tłuszcz. Na tym etapie wykonuje się zdjęcia dokumentacyjne, które służą do porównania stanu przed i po zabiegu.

Standardowy zakres badań obejmuje morfologię krwi, badania krzepnięcia oraz próby czynności nerek i wątroby. Zależnie od wieku i historii medycznej lekarz może zlecić badania obrazowe, na przykład ultrasonografię, a w przypadku przeszczepu do piersi mammografię. Jeżeli planowane jest znieczulenie ogólne, dochodzi ocena anestezjologiczna, w tym EKG.

Przygotowanie organizmu

Dieta w tygodniach przed zabiegiem powinna dostarczać białka, które wspiera regenerację tkanek, oraz zdrowych tłuszczów, warzyw i owoców. Warto ograniczyć produkty przetworzone, nadmiar soli i cukru oraz tłuszcze nasycone, ponieważ wpływają na procesy zapalne. Znaczenie mają też regularność posiłków i nawodnienie.

Zalecane jest picie co najmniej dwóch litrów wody dziennie, a przy wysiłku fizycznym albo w upały odpowiednio więcej. Na kilka dni przed zabiegiem unika się napojów z kofeiną i alkoholu, które sprzyjają odwodnieniu.

Część pacjentów rozważa suplementy: witaminę C wspierającą produkcję kolagenu, kwasy omega-3 o działaniu przeciwzapalnym, cynk i witaminę E. Każdą suplementację trzeba omówić z lekarzem, bo niektóre preparaty wpływają na krzepliwość krwi i przed zabiegiem są odstawiane.

Przygotowanie skóry

Skóra w dobrej kondycji lepiej znosi zabieg i gojenie. Regularne peelingi wykonywane kilka tygodni wcześniej usuwają martwy naskórek i pobudzają krążenie. Nawilżanie preparatami wzmacniającymi barierę lipidową, w tym z kwasem hialuronowym, poprawia elastyczność skóry.

Bywają stosowane także zabiegi o głębszym działaniu: mikronakłuwanie, laser frakcyjny i mezoterapia igłowa, ukierunkowane na jakość skóry przed zabiegiem. Ich rolą jest poprawa kondycji tkanki, nie zwiększenie ilości utrzymanego tłuszczu, bo tego nie wykazano.

Osobno liczy się ochrona przed promieniowaniem UV. Zalecane jest unikanie bezpośredniej ekspozycji na słońce i stosowanie wysokiego filtra przez co najmniej cztery tygodnie przed zabiegiem, szczególnie gdy obszarem docelowym jest twarz albo dekolt.

Leki, suplementy i nawyki przed zabiegiem

• Aspiryna i inne leki przeciwzapalne z grupy NLPZ: odstawienie co najmniej dwa tygodnie przed zabiegiem, ze względu na ryzyko krwawienia.
• Suplementy wpływające na krzepliwość: witamina E, olej rybi, ginkgo biloba oraz zioła, w tym czosnek, imbir i żeń-szeń.
• Papierosy: nikotyna pogarsza krążenie, co spowalnia gojenie i zwiększa ryzyko powikłań.
• Alkohol: odstawienie co najmniej tydzień przed zabiegiem.
• Intensywny wysiłek fizyczny: bez treningów na kilka dni przed zabiegiem.

Pełną listę leków i suplementów do odstawienia ustala lekarz na podstawie wywiadu. Żadnego leku przepisanego przez innego lekarza nie odstawiaj samodzielnie.

Dzień przed i dzień zabiegu

W dniu poprzedzającym zabieg dieta powinna być lekkostrawna, oparta na białku, warzywach i węglowodanach złożonych, bez potraw ciężkich i tłustych. Nawodnienie ma znaczenie także dla przebiegu znieczulenia, dlatego rezygnuje się z alkoholu, napojów energetycznych i kawy.

Warto wcześniej przygotować miejsce odpoczynku: wygodne posłanie, leki przepisane przez lekarza w zasięgu ręki, wodę i proste przekąski, a także ustalić pomoc bliskiej osoby na pierwsze dni.

W dniu zabiegu, jeżeli planowane jest znieczulenie ogólne, pacjent zgłasza się na czczo, zgodnie z zaleceniem lekarza. Personel omawia ponownie przebieg procedury i odpowiada na pytania, a anestezjolog przedstawia plan znieczulenia. Zabieg zwykle trwa od jednej do trzech godzin, w zależności od obszaru.

Do kliniki należy zabrać dowód tożsamości, dokumentację medyczną i wyniki badań, formularze przekazane przez klinikę oraz numer kontaktowy do osoby, która zapewni transport. Przyda się wygodne, luźne ubranie, które nie uciska obszaru zabiegowego, a przy zabiegu w obrębie twarzy okulary przeciwsłoneczne albo nakrycie głowy.

Transport i opieka po zabiegu

Po znieczuleniu pacjent nie może prowadzić samochodu ani samodzielnie korzystać z komunikacji, dlatego transport powrotny trzeba zaplanować wcześniej, najlepiej z udziałem bliskiej osoby. Dobrze, gdy droga do domu jest krótka i możliwy jest odpoczynek zaraz po powrocie.

W pierwszych 24 do 48 godzinach przydaje się obecność kogoś, kto pomoże w codziennych czynnościach: przygotowaniu posiłków, zmianie opatrunków, poruszaniu się. Ta osoba powinna znać zalecenia pooperacyjne. Okres oczekiwania na efekt bywa obciążający także emocjonalnie, bo obrzęk maskuje wynik, a ostateczna ocena jest możliwa dopiero po kilku miesiącach.

Źródła

1. A systematic review of the effectiveness and complications of fat grafting in the facial region, przegląd systematyczny, 43 prace, 4577 pacjentów, JPRAS Open, 2018. Pełny tekst
2. Volume Retention After Facial Fat Grafting and Relevant Factors: A Systematic Review and Meta-analysis, Aesthetic Plastic Surgery, 2020. PubMed, PMID 31940073

O tym tekście

Tekst przygotował zespół NL Clinic. Opublikowany 12 lipca 2020 r., zweryfikowany 16 sierpnia 2026 r.

Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji.