Biostymulatory tkankowe twarde

Dlaczego mówi się o nich twarde

Podział na biostymulatory twarde i miękkie jest praktyczny, nie chemiczny. Twarde to te, które pracują nad podparciem tkanki: podaje się je głębiej, a ich zadaniem jest odbudowa gęstości i struktury w miejscach, gdzie tkanka straciła oparcie. Miękkie pracują nad jakością skóry i podaje się je płytko.

Nazwa nie oznacza, że preparat jest twardy w dotyku ani że podaje się go w tkankę kostną. Wszystkie trzy substancje opisane niżej podaje się w tkanki miękkie, przy czym w warstwie głębszej niż preparaty z grupy miękkiej. Pełny podział na trzy grupy opisaliśmy na stronie biostymulatorów tkankowych.

Wspólny mechanizm: preparat wywołuje w tkance kontrolowaną odpowiedź, w której fibroblasty wytwarzają nowy kolagen. To ten kolagen daje efekt, nie sama obecność preparatu. Dlatego zmiana narasta tygodniami i dlatego nie da się jej ocenić nazajutrz po zabiegu.

Kwas polimlekowy, czyli PLLA

Kwas L-polimlekowy to polimer biodegradowalny, stosowany w medycynie od dziesięcioleci, między innymi w nitkach chirurgicznych. W medycynie estetycznej podaje się go w postaci mikrocząstek zawieszonych w nośniku.

Mechanizm jest dwuetapowy i warto go znać, bo tłumaczy najczęstsze nieporozumienie. Bezpośrednio po podaniu okolica bywa pełniejsza, ale to nośnik i obrzęk, nie efekt docelowy. Nośnik wchłania się w ciągu kilku tygodni i w tym czasie wygląd wraca do punktu wyjścia. Właściwa zmiana pojawia się później, gdy tkanka odpowie na obecność mikrocząstek wytworzeniem kolagenu.

Zabieg na filmie

Nagranie z naszego gabinetu pokazuje podanie kwasu polimlekowego: przygotowanie preparatu i sposób pracy w tkance.

Zdjęcia efektów publikujemy wyłącznie za zgodą pacjentek i w porównywalnych warunkach: ten sam kadr, światło, mimika i odstęp czasu. Efekt zawsze jest indywidualny.

Hydroksyapatyt wapnia, czyli CaHA

Hydroksyapatyt wapnia to związek mineralny, który występuje naturalnie w tkance kostnej człowieka. W medycynie estetycznej podaje się go w postaci mikrosfer zawieszonych w żelu, w tkanki miękkie: głęboko, w warstwie nad okostną albo podskórnie. Nazwa odnosi się do składu substancji, nie do miejsca podania.

Ta grupa działa dwutorowo. Żel nośnika daje pewne podparcie od razu, a mikrosfery pobudzają fibroblasty do produkcji kolagenu w kolejnych tygodniach. Dlatego preparat bywa wybierany tam, gdzie potrzebna jest jednocześnie poprawa konturu i zagęszczenie tkanki, na przykład w okolicy linii żuchwy.

Preparat jest dobrze tolerowany, ale nie jest neutralny. Rozmieszczenie materiału musi być równomierne, bo skupienie mikrosfer w jednym miejscu może dać wyczuwalne zgrubienie, którego nie usuwa się enzymem.

Polikaprolakton, czyli PCL

Polikaprolakton to polimer syntetyczny, biodegradowalny, który w organizmie rozkłada się stopniowo. Podaje się go w postaci mikrosfer w nośniku, podobnie jak dwa poprzednie preparaty.

Wyróżnia go tempo rozkładu: dłuższe niż przy pozostałych substancjach z tej grupy, co przekłada się na dłuższe utrzymywanie się efektu. Ta sama cecha jest jednak argumentem za ostrożnością w doborze ilości, bo przy niepożądanym rozmieszczeniu materiału czas oczekiwania na jego wchłonięcie również jest dłuższy.

Który preparat w jakiej sytuacji

To pytanie rozstrzyga się na konsultacji, po ocenie okolicy. Poniżej sama logika wyboru, bez zachęty do konkretnej substancji.

O doborze decyduje lekarz na podstawie oceny tkanki, wcześniejszych zabiegów i tego, co realnie da się w tej okolicy uzyskać. Nie prosimy pacjentek o wybór substancji, bo to decyzja kliniczna, nie preferencja.

Wskazania do biostymulatorów twardych

Wskazanie nie jest tym samym co kwalifikacja. Ta sama lista dotyczy również innych metod, a o tym, czy w Twoim przypadku właściwy jest preparat z tej grupy, czy na przykład wypełniacz z kwasu hialuronowego, rozstrzyga ocena okolicy na wizycie.

Przebieg zabiegu i ile zabiegów potrzeba

Pierwszy zabieg trwa od 45 minut. Przy preparatach twardych zwykle wystarcza jeden zabieg, a po trzech do czterech miesiącach zapraszamy na konsultację, na której lekarz ocenia efekt i decyduje, czy potrzebne jest uzupełnienie. To odróżnia tę grupę od preparatów miękkich, gdzie od początku planuje się serię.

Efekty i po jakim czasie są widoczne

Zmiana narasta przez tygodnie i dotyczy gęstości, napięcia oraz konturu w obrębie okolicy zabiegowej. Pierwsze różnice bywają opisywane po czterech do ośmiu tygodni, a pełny obraz ocenia się na konsultacji po trzech do czterech miesięcy.

Efekt utrzymuje się zwykle od kilku do kilkunastu miesięcy, zależnie od substancji, okolicy i indywidualnej regeneracji. Nie jest trwały, choć przy polikaprolaktonie bywa dłuższy niż przy pozostałych preparatach z tej grupy. Podstawą efektu jest przebudowana tkanka, która z czasem podlega naturalnemu starzeniu.

Reakcje po zabiegu

Po podaniu możliwy jest obrzęk, ból, tkliwość, zasinienie i zaczerwienienie w miejscach wkłucia. Reakcje te zwykle ustępują po dwóch do trzech dni. Zabieg nie wymaga wyłączenia z codziennych zajęć.

Pełną listę przeciwwskazań i opis powikłań, w tym opóźnionej reakcji zapalnej, prowadzimy w jednym miejscu, na stronie biostymulatorów tkankowych. Dotyczą one wszystkich trzech grup i nie chcemy, żeby czytelniczka trafiała na trzy różne wersje tej samej listy.

Dlaczego nie da się ich rozpuścić

Hialuronidaza, enzym rozpuszczający wypełniacze, działa wyłącznie na kwas hialuronowy. Kwasu polimlekowego, hydroksyapatytu wapnia i polikaprolaktonu nie da się rozpuścić żadnym preparatem. Jeśli rozmieszczenie materiału okaże się niepożądane, postępowanie jest inne, dłuższe i nie zawsze w pełni odwracalne.

Z tego wynika praktyczna zasada, którą stosujemy: przy pierwszym zabiegu w danej okolicy pracujemy ostrożniej, bo ilość preparatu można później uzupełnić, a nie można jej wycofać.

Pytania, które padają najczęściej

Treść ma charakter informacyjny. Nie zastępuje konsultacji, badania ani indywidualnej kwalifikacji lekarskiej.